คิดถึงวันเก่า
เลือนลางและนานเอาการ
ครบสองปีเต็มแล้วที่ฉันถูกลืมเลือนไปยาวนาน
และกำลังครบสามปีที่่เราได้รู้จักกัน
คุณเป็นอย่างไรบ้างนะ
คงสบายดีแล้ว จริงไหม
ข่าวคราวที่ฉันได้รู้มามันยิ่งใหญ่
แม้จะพยายามจะวาง จะลืมเพียงไหน
ฉันก็ไม่เคยทำสำเร็จสักที
สองปีเต็มๆ ที่่จากกัน
อีกไม่กี่เดือนก็จะครบสามปีที่คุณมาวนเวียนอยู่อย่างนี้
ฉันยังคงทรมานนะ
แปลกจริงที่ไม่รู้จะระบายให้ใครฟัง
ฉันทำไมไม่ยอมลืม...เสียที
แล้วฉันควรวางใจอย่างไร
หากคุณไม่ใช่คนที่จะอยู่เคียงข้างในวันต่อๆ ไป
แต่หากฉันจะใจอ่อนไปกับใครสักคน
มันจะเป็นทางออกที่ดีที่แท้จริง...งั้นเหรอ?
ฉันไม่อยากอ่อนแอเลย
แต่ฉันก็เหมือนคนลากตัวเองเดินไปอย่างแห้งถาก
ไม่เป็นไร ฉันเป็นคนอดทนได้
และฉันจะยังอดทนต่อไป...บนเส้นทางของตัวเอง
ฉันคิดถึงคุณจัง
และยังไม่อยากที่จะเปิดใจไปให้ใคร
โง่เนอะ หรือฉลาด หากคุณมาเจอ ตอบฉันทีนะคะ